موضوعات برتر

سخن روز

کتابخانه

بایگانی

پربازدیدها

جستجو

پیوندها

کانال تلگرام

نوای وب

چگونگی تسبیح سایر موجودات عالم

سایر موضوعات مرتبط تسبیح موجودات

چگونگی تسبیح موجودات عالم

در اندیشه اسلامی نظام هستی، جهان آفرینش و خلقت است و نه جهان طبیعت. از این رو برخلاف اندیشه مادی که به نظام هستی به عنوان جهان طبیعت می نگرد، و آن را نشانه ای از هستی بخش و آفریدگار نمی بیند، در اندیشه اسلامی، همه موجودات آیات و آفریده او هستند که بیننده عاقل را به آفریدگار رهنمون می کنند. و هستی و وجود آن ها را در افاضه مستمر وجود از سوی خالق هستی می بینند. در چنین بینشی موجودات از نبات و جماد و حیوان و جز آن همواره در حالت تسبیح و سپاس خدای سبحان اند و با زبان تکوین او را می ستایند. در قرآن بارها از تسبیح موجودات سخن رفته است اما پرستش آن است که تسبیح موجودات که در کتاب خدا به آن اشاره شده به چه معناست؟ و این تسبیح و تنزیه چه پیامی برای انسان ها دارد؟

□□□

یکی از معانی بلند و عمیق قرآنی، مسئله تسبیح نظام آفرینش در برابر خداوند متعال است. آیات و روایات فراوانی وجود دارد که به صراحت به تسبیح و حمد موجودات اعم از ذی روح و غیرذی روح اشاره می کند. «تسبح له السموات السبع و الارض و من فیهن ان من شیء الا یسبح بحمده ولکن لاتفقهون تسبیحهم انه کان حلیما غفورا» (الاسراء/٤٤)

«تسبیح» در لغت به معنای حرکت سریع در آب و یا هوا است و در فرهنگ قرآن به معنای «تنزیه و مبرا داشتن» خدای تعالی است از هرگونه نقص و عیب و حاجتی که در غیر او فرض شود. (مفردات ذیل ماده سبح)

در قرآن کریم ٩٢ مورد مشتقات ریشه (س،ب،ح) به کار رفته و به چهار صورت مصدر، فعل ماضی، فعل مضارع و فعل امر استعمال شده است. استعمال تسبیح در ساخت های سه گانه فعل می تواند نشانگر این موضوع باشد که تسبیح موجودات اختصاص به زمان خاصی ندارد، همان گونه که تسبیح اختصاص به موجود یا موجودات خاصی هم ندارد.

دو دیدگاه درباره تسبیح موجودات وجود دارد: